Yaz mevsiminin önemli unsurlarından biri olan serin içeceklerin tarihi, düşünülenden daha eskilere gitmektedir. Bilgiler doğrultusunda, insanlık tarihinde ilk serinletici içecek tarifleri Mezopotamya tabletlerinde bulunmuştur. M. Ö. 2000’li yıllarda Sümerlerin, fermente edilen meyveyle bal karışımlarını içecek şeklinde kullandıkları bilinmektedir. Bu içecekler, yalnızca serinleme aracı değil, ayrıca sağlık ve enerji kaynağı şeklinde de değerlendiriliyordu. O dönemlerde, içeceklerin içine aromatik bitkilerin yanı sıra otlar da eklenerek çeşitli tesirler elde edilmesi hedefleniyordu. 
Günümüz zamanında soğuk içecekler çağdaş teknolojilerle hazırlanıyor olsa da, geleneksel tariflerle birlikte yöntemler hâlâ devam ettirilmektedir. Limonata, ayran, şalgam, doğal meyve suları, atalarımızdan gelen mirasın günümüz mutfaklarına yansıyan versiyonları olarak ön plana çıkmaktadır. Beslenme uzmanları, yukarıda yer alan hazır gazlı içeceklerden daha fazla sağlıklı olduğunu belirtmektedir. Özellikle sıcak mevsimlerde doğal içeceklerin vücudu serinletme ve sıvı dengesini koruması bakımından son derece yararlı olduğu ifade edilmektedir.
OSMANLI'DA "ŞERBET" USTALIĞI: GÜL, TARÇIN, DEMİRHİNDİ KARIŞIMI
Osmanlı İmparatorluğu döneminde, serinletici içecekler sarayın mutfağı için önemli bir unsurdu. “Şerbetçilik” adı altında özgü bir sanat ortaya çıkmıştı ve bu içecekler sadece tadı ile değil de, geleneksel tıbbın da bir unsuru olarak kabul ediliyordu. Gül, tarçın, karanfil, demirhindi, limon gibi bileşenlerle yapılan şerbetler; hem ferahlatıcı hem de bağışıklık sistemini güçlendirici olarak kullanılmaktaydı. Sarayda sunulan içecekler, bakır kaplar içinde servis edilir ve yazın sıcak olduğu zamanlarda özel soğutma yöntemleri ile serin tutulmaktaydı. Günümüzde tükettiğimiz pek çok soğuk meyve suyu ile limonata, bu şerbet geleneğinin modern uyarlamaları olarak değerlendirilir. 
